GLP-1 Zayıflama İlaçları İşe Girme Oranını Yüzde 27 Artırıyor
Harvard Üniversitesi araştırmasına göre GLP-1 grubu zayıflama ilaçlarını kullanan kadınların işe başlama olasılığı yüzde 27 puan artmıştır. Araştırma ayrıca bu ilaçlara erişim farklılığının ekonomik eşitsizlikleri derinleştirebileceği uyarısında bulunmaktadır. Etkilerin yalnızca ilk izlenimin kritik olduğu alanlarda görülmesi, kilo kaybının sosyal hayatta yaratacağı etkiyi ortaya koymaktadır.
Harvard Üniversitesi Ekonomi Profesörü Rebecca Diamond tarafından yürütülen ön araştırma, GLP-1 grubu zayıflama ilaçlarının kullanıcılarının iş ve sosyal yaşamında önemli değişiklikleri tetikleyebileceğini göstermektedir.
Henüz hakem değerlendirmesinden geçmeyen çalışmada, GLP-1 kullananlar ile kullanmak isteyen ancak başlamayan bireyler karşılaştırılmıştır. Analiz sırasında sağlık durumu ve ırk gibi değişkenler kontrol altına alınmıştır.
Araştırmanın en dikkat çeken bulgusu işe girme oranındaki artıştır. Çalışmayan kadınlar arasında GLP-1 kullanmaya başlayanlar, kilo verdikten sonraki 18 ay içerisinde işe başlama olasılığı ilacı kullanmayan kadınlara kıyasla 27 puan daha yüksek çıkmıştır. İlişkilerde ise benzer bir sonuç gözlenmiş, GLP-1 kullanan kadınların evlenme veya birlikte yaşamaya başlama ihtimali 29 puan artmıştır.
Ancak araştırmada dikkat çeken bir sınırlama da tespit edilmiştir. İlacın etkileri yalnızca ilk izlenimin önemli olduğu alanlarda görülmüş, mevcut işin niteliğinde herhangi bir değişiklik kayıt altına alınmamıştır. GLP-1 kullanan kadınların mevcut işlerinde daha yüksek maaş aldığı veya daha uzun saatler çalıştığına dair kanıt bulunmamıştır. Hali hazırda ilişkisi bulunan kadınların ilişki durumlarında ise anlamlı bir değişiklik gözlenmemiştir.
Profesör Diamond, kilo kaybının sağlık ve özgüven üzerindeki olumlu etkilerinin sonuçları kısmen açıklayabileceğini ancak istihdamdaki artışın tamamını açıklamaya yetmediğini ifade etmiştir.
Araştırma, GLP-1 ilaçlarına erişimdeki ekonomik farklılıklar konusunda da uyarı niteliğinde bulgular sunmaktadır. Kullanıcıların yaklaşık yüzde 40'ı ilacı aylık ortalama 300 dolar ödeyerek kendi cebinden karşılamaktadır. İlacı kullanan kadınların hane gelirleri daha yüksek iken, maliyet nedeniyle başlamayan kadınların daha düşük gelir grubunda yer aldığı görülmüştür. Araştırmacılar, kilo vermenin sosyo-ekonomik yaşamda bu kadar belirgin avantaj sağlaması durumunda, ilaçlara erişimdeki gelir farklılığının mevcut ekonomik eşitsizlikleri daha da derinleştirebileceğini değerlendirmektedir.
