Yargıtay'dan Yıllık İzin Hesabında Emsal Karar: Hafta Tatili Günleri İzin Süresinden Düşürülmez
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, yıllık izin hesabında hafta tatili günlerinin izin süresinden düşürülemeyeceğini belirterek emsal bir karar vermiştir. Kararda, işçinin çalışma süresine karşılık toplam 28 günlük izin hakkı bulunmasına rağmen, izin dönemleri içindeki 4 hafta tatili günü düşülmediğinden 4 günlük ücretli izin alacağı olduğu sonucuna varılmıştır. Karar, iş sözleşmesinin haksız feshedilme durumunda işçinin ücretli izin haklarının korunmasını güçlendirmektedir.
Resmi Gazete'de yayımlanan karar, İstanbul Anadolu 31. İş Mahkemesi'nde görülen bir davaya ilişkindir. Davacı işçi, farklı dönemlerde çalıştığı işyerinden ayrılmasının ardından kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram, genel tatil ve yıllık izin ücretlerinin tahsilini talep etmiştir. İşçi, iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız şekilde feshedildiğini, haftanın 6 günü günlük 12 saat çalıştığını, resmi tatillerde görev yaptığını ve hiç yıllık izin kullanmadığını ileri sürmüştür. Davalı şirket ise işçinin kendi isteğiyle işten ayrıldığını, çalışma koşullarına ilişkin iddiaların gerçeği yansıtmadığını ve yıllık izin alacağının bulunmadığını savunmuştur.
İlk derece mahkemesi, iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı neden gösterilmeksizin sona erdirildiği sonucuna ulaşarak bazı işçilik alacaklarının ödenmesine karar vermiştir. Mahkeme, dosyadaki yıllık izin kayıtlarına dayanarak işçinin iki yıllık çalışma süresi karşılığında 24 günlük yıllık izin hakkı bulunduğunu, bu izinlerin kullandırıldığını ve bakiye izin alacağının kalmadığını değerlendirmiştir.
Adalet Bakanlığı, bu karar üzerine kanun yararına temyiz yoluna başvurmuştur. Başvuruda, işçinin yıllık izin kullandığı dönemlere denk gelen hafta tatili günlerinin yıllık izin süresinden sayılmaması gerektiği belirtilmiş, işçinin kullanılmamış izin hakkı bulunduğu halde talebinin reddedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu savunulmuştur.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, dosyayı inceleyerek 4857 sayılı İş Kanunu'nun yıllık ücretli izin hükümlerine dikkat çekmiştir. Kararda, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde kullanılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin işçiye ödenmesi gerektiği hatırlatılmıştır. Yargıtay, yıllık ücretli izin günlerinin hesabında izin süresine rastlayan ulusal bayram, genel tatil ve hafta tatili günlerinin izin süresinden sayılamayacağını vurgulamıştır.
Dosya kapsamındaki izin belgelerine göre işçinin çalışma süresi karşılığında toplam 28 günlük yıllık izin hakkı bulunduğu ve iki ayrı dönemde toplam 28 gün izin kullandığı tespit edilmiştir. Ancak bu izin dönemleri içinde toplam 4 hafta tatili günü yer almaktadır. Yargıtay, söz konusu günlerin yıllık izin süresinden düşürülemeyeceğini belirterek işçinin kullanmadığı 4 günlük yıllık ücretli izin hakkının bulunduğu sonucuna varmıştır.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, ilk derece mahkemesinin yıllık izin alacağına ilişkin değerlendirmesini hukuka aykırı bularak kararı kanun yararına bozmuştur. Kararda ayrıca, yıllık izin kullandırıldığının ispat yükünün işverene ait olduğu hatırlatılarak, işverenin bunu imzalı izin defteri veya eşdeğer belgelerle kanıtlaması gerektiği vurgulanmıştır. 3 Şubat 2026 tarihinde oy birliğiyle verilen bu karar, yıllık izin hesabında hafta tatili günlerinin nasıl değerlendirileceğine ilişkin emsal nitelikte bir içtihat olarak kayıtlara geçmiştir.
